1. ابنابىجامع، على بن حسین، (1413ق)، الوجیز فى تفسیر القرآن العزیز (عاملى)، 3جلد، قم: دار القرآن الکریم.
2. ابنشهرآشوب، محمد بن على، (1369ش)، متشابه القرآن و مختلفه، قم: نشر بیدار.
3. ابنعربى، محمد بن على، (1422ق). تفسیر ابن عربى (تأویلات عبد الرزاق)، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
4. ابنعربى، محمد بن على، (1410ق)، رحمة من الرحمن فى تفسیر و اشارات القرآن، دمشق: مطبعة نضر.
5. ابوالفضل کیاشمشکی، (1383ش)، «هرمنوتیک متن، تأویل و روششناسى فهم قرآن» - مجله پژوهش و حوزه 1383 شماره 19 و 20.
6. انصاریان، حسین، (1383ش)، ترجمه قرآن (انصاریان)، قم: نشر اسوه.
7. جرجانى، عبدالقاهر بن عبدالرحمن، (1430ق)، درج الدرر فى تفسیر القرآن العظیم، عمان: دار الفکر.
8. جعفر، نکونام، (1390ش)، در آمدی بر معناشناسی قرآن، قم: دانشکده اصول دین.
9. خویی، سید ابوالقاسم، (بیتا)، بیان در علوم و مسائل کلی قرآن، ترجمه محمدصادق نجمی وهاشم زاده هریسی،ج1، بیجا، دانشگاه آزاد.
10. ساجدی، ابوالفضل، (1392ش)، زبان قرآن (با نگاهی به چالش های کلامی تفسیر)، تهران: انتشارات سمت.
11. سبزوارى، محمد، (1406ق)، الجدید فى تفسیر القرآن المجید، بیروت: دار التعارف للمطبوعات.
12. شبر، عبدالله، (1410ق)، تفسیر القرآن الکریم(شبر)، قم: مؤسسه دارالهجره.
13. طباطبایى، محمدحسین، (1374ش)، ترجمه تفسیر المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامى.
14. طباطبایی، محمد حسین، (1353ش)، قرآن در اسلام (طبع قدیم)، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
15. علوی مهر حسین (1381)، روش های و گرایش های تفسیری، قم: انتشارات اسوه.
16. فخر رازى، محمد بن عمر، (1420ق)، التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
17. فضل الله، محمد حسین، (1419ق)، من وحى القرآن، بیروت: دار الملاک.
18. قاضى عبدالجبار بن احمد، (1426ق)، تنزیه القرآن عن المطاعن، بیروت: دار النهضة الحدیثة.
19. قاضى عبدالجبار بن احمد، (1426ق)، متشابه القرآن، قاهره: مکتبة دار التراث.
20. قطب، سید، (1425ق)، فى ظلال القرآن، بیروت: دار الشروق.
21. قمى مشهدى، محمد بن محمدرضا، (1368ش)، تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى.
22. مطهری، مرتضی، (1378). آشنایی با قرآن، قم: انتشارات صدرا.
23. مودب، سید رضا، (1396)، مبانی تفسیر، قم: انتشارات دانشگاه قم.