**زمینه و هدف:** تقابل مستمر جبهه حق و باطل از بنیادی‌ترین آموزه‌های وحیانی قرآن کریم است که فهم ساختار و مؤلفه‌های هویتی آن، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر در تبیین خاستگاه تحولات بنیادین معاصر در جهان اسلام به‌شمار می‌رود. پژوهش حاضر با هدف تبیین جامع شاخصه‌های قرآنی جبهه استکبار (طاغوت) و جبهه مقاومت (اهل ایمان) و سپس انطباق‌سنجی نظام‌مند آن با رویدادهای سرنوشت‌ساز معاصر، به‌ویژه در بستر رخداد موسوم به «رویداد رمضان» سامان یافته است.



**روش تحقیق:** این مطالعه با کاربست روش «توصیفی-تحلیلی» و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای تدوین شده است؛ به‌گونه‌ای که ابتدا با رجوع به نصوص قرآنی و کاوش در آراء تفسیری فریقین با تأکید ویژه بر تفاسیر اهل‌سنت، مفاهیم و معیارهای دو قطب تبیین گشته و در مرحله بعد، در قالب تحلیلی اجتهادی بر کنشگری عینی نظام سلطه و جریان‌های مقاومت تطبیق داده شده است.



**یافته‌ها:** یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که شاکله عملکردی جبهه طاغوت مبتنی بر برتری‌جویی استکباری، تفرعن ساختاری، نقض پیمان‌ها، فسادگستریِ سازمان‌یافته تحت لوای ادعاهای اصلاح‌طلبانه، و آواره‌سازی قهرآمیز ملت‌های مظلوم استوار است. در نقطه مقابل، جبهه مقاومت اسلامی با اصالت‌بخشی به فریضه نصرت مستضعفان، تکیه بر کیفیت ایمانی فراتر از موازنه کمی ابزارهای مادی، به‌کارگیری صبر و استقامت راهبردی، و اهتمام تام به تقریب و وحدت فرامذهبی میان آحاد امت اسلامی، کارآمدی الگوی توحیدی را آشکار ساخته است.



**نتیجه‌گیری:** نتایج حاکی از آن است که منازعات معاصر، صرفاً نزاعی ژئوپلیتیک، نژادی یا فرقه‌گرایانه نبوده، بلکه مصداق بارز تقابل تمدنی و تاریخیِ مستمر میان منطق ایمان و طاغوت است. جبهه مقاومت توانسته است با الگوگیری از نصوص وحیانی، هژمونی باطل را به چالش کشیده و اثبات کند که تحقق نصرت محتوم الهی در سایه ثبات‌قدم، همگرایی امت و التزام عملی به آموزه‌های جهاد فی‌سبیل‌الله ممکن می‌گردد.