نوآوری های تفسیری

نوآوری های تفسیری

ساخت گفتمانی در آیات قرانی کریم بر مبنای رویکرد زبان‌شناسی کاربردی جی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه زبان شناسی، واحد بین المللی اروند ، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان
2 استاد گروه زبان شناسی، واحد بین المللی اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
3 استادیارگروه زبان شناسی، واحد بین المللی اروند ، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
10.22034/iij.2026.2107612.1095
چکیده
دستیابی به درکی ژرف و جامع از قرآن کریم مستلزم بهره‌گیری از رویکردها و ابزارهای زبان‌شناختی است که بتوانند ابعاد معنایی و ساختاری این متن مقدس را آشکار سازند. پژوهش حاضر با تکیه بر ساخت های گفتمانی جی (2014) بر چگونگی بازنمایی و کارکرد ساخت های گفتمانی در متن قرآن پرداخته است. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و به صورت کیفی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 50 گفت‌وگوی قرآنی در 71 سوره و در مجموع 1752 آیه است. داده‌های گردآوری‌شده از طریق بررسی میزان فراوانی و کارکرد ساخت‌های گفتمانی در آیات قرآن کریم مورد تحلیل قرار گرفته‌اند. همچنین نقش و اهمیت هر یک از این ساخت‌ها در فرایند فهم، تفسیر و کشف معانی نهفته در متون قرآنی ارزیابی و بحث شده است. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که کاربرد ساخت‌های گفتمانی در قرآن از نظام سلسله‌مراتبی تبعیت می‌کند که با میزان اهمیت و کارکرد هر ساخت در ارتباط با ساخت های دیگر پیوند مستقیم دارد. بر این اساس، ساخت‌های گفتمانی از نظر فراوانی و میزان حضور در آیات قرآن کریم به‌ترتیب شامل ساخت‌های اهمیت، موضوعیت، عملکرد، هویت، دانش/نشانه‌ها، ساختار و شیوه بیان هستند.. نتایج همچنین نشان می‌دهد که به‌کارگیری خلاقانه این ساخت های گفتمانی در قرآن کریم نقش مؤثری در انتقال مقاصد و پیام‌های الهی ایفا می‌کنند و زمینه را برای فهم دقیق‌تر و عمیق‌تر مفاهیم قرآنی از سوی مخاطبان فراهم می‌سازد. توزیع فراوانی این ساخت‌ها نیز بیانگر جایگاه و تأثیر متفاوت هر یک از آن‌ها در سازمان‌دهی گفتمان قرآنی و هدایت خواننده به سوی درک بهتر معانی آیات است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Building Tasks in the Verses of the Holy Qur’an Based on Gee’s Applied Linguistics Approach

نویسندگان English

Abdolamir Amari 1
Bahman Gorjian 2
Shahram Peyman 3
1 Department of Linguistics, Arv. C., Islamic Azad University, Abadan, Iran.
2 Corresponding author, Professor, Department of ELT, Arv. C., Islamic Azad University, Abadan, Iran.
3 Assistant professor, Department of Linguistics, Arv. C., Islamic Azad University, Abadan
چکیده English

A precise and profound understanding of the Holy Qur’an requires the application of linguistic methods and approaches that can uncover its semantic and structural layers. This study examines discourse constructs in the verses of the Holy Qur’an based on Gee’s applied linguistics framework, which represents one of the contemporary approaches in this field. The research focuses on seven discourse constructs proposed within this framework and analyzes their manifestation in Qur’anic verses. The study employs a qualitative method. The data consist of Qur’anic dialogues found across Qur'anic surahs. Data analysis is conducted through an examination of the frequency and impact of these discourse constructs in the Holy Qur’an. Furthermore, the significance and role of each construct in the understanding and interpretation of Qur’anic texts are investigated. The findings reveal a hierarchical pattern in the use of discourse constructs within Qur’anic dialogues, reflecting their relative importance. In descending order of frequency, the discourse constructs identified in the Qur’anic verses are: significance, activities, practices, identities, sign systems and knowledge, relationships, and politics/connections. The creative deployment of these discourse structures, as reflected in their frequency of occurrence, demonstrates their effectiveness in conveying the intended meanings of this divine scripture and facilitating readers’ comprehension of Qur’anic texts.

کلیدواژه‌ها English

Holy Qur’an
Building Tasks
Discourse Analysis
Applied Linguistics

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 17 آبان 1405